امام حسین علیه سلام : غافلگیر کردن بنده از جانب خداوند به این شکل است که به او نعمت فروان دهد و توفیق شکرگزاری را از او بگیرد.(تحف العقول، ص 250)
درس هاى از قرآن :: سال95 :: لزوم وحدت امت اسلامی

لزوم وحدت امت اسلامی

موضوع: لزوم وحدت امت اسلامی
عناوين: 
1- حج، نماد وحدت امت اسلامی
2- تأکید قرآن بر وحدت جامعه اسلامی
3- انصاف در برخورد با خطاکاران
4- تفرقه در دین، از نشانه‌های شرک
5- وحدت در سایه ایمان به خدا
6- تلاش برای اصلاح میان مسلمانان
7- تألیف قلوب، کار خدا و پیامبران

 
بسم الله الرحمن الرحيم
* موضوع: وحدت امت اسلامی   
تاريخ پخش: 95/9/25  

«الهي انطقني بالهدي و الهمني التقوي»  
1- حج، نماد وحدت 
بحث ما در مورد وحدت و اتحاد امت اسلام است. با وحدت است که امت اسلام قدرت و عزّت و نفوذ پیدا می­کند. مثال: اگر انگشت‌های دست را به هم گره کرده و بچسبانیم، مُشت شده و قدرت افزون پیدا می­کنیم. 
خداوند در قرآن خطاب به امت اسلام، می­فرماید: « وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى‏ شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‏» .
( وهمگى به ريسمان خدا چنگ زنيد وپراكنده نشويد ونعمت خدا را بر خود ياد كنيد، آنگاه كه دشمنان يكديگر بوديد، پس خداوند ميان دلهايتان الفت انداخت ودر سايه نعمت او برادران يكديگر شديد، و بر لب پرتگاهى از آتش بوديد، پس شما را از آن نجات داد. اين گونه خداوند آيات خود را براى شما بيان مى‏كند، شايد هدايت شويد.) . (آل‌عمران/103) . 
و در آیه دیگر می­فرماید: مسامانان در ایام و به هنگام مراسم حجّ؛ «فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ‏ وَ لا جِدالَ فِي الْحَج‏» ، (بقره/197) (گناه وجدال در حج روا نيست.) . « جدال » ، یعنی، جرّ و بحث در مراسم و مناسک حجّ که فسق است. یعنی یک جمعیت چند میلیونی می­توتنند و باید وحدت داشته و قدرت و عزّت خود را به مردم دنیا نشان دهند. این نشانه آن است که جامعه اسلامی می­تواند به دور از نزاع و تفرقه و دشمنی با هم زندگی کند. اگر یک روز می‌توانیم دروغ نگوییم، پس روزهای دیگر هم می‌شود اینچنین باشد.
* خاطره تاریخی، قرآنی
در اهمیّت وحدت همین بس که قرآن می­فرماید: حضرت موسی­(ع) که به دعوت خدا به کوه طور رفت، قرار اول، خداوند فرمود: این سفر سی روزه است اما بعد، ده روز اضافه و چهل شبانه روز شد. در این ده روز یک مجسمه ساز هنرمندی به نام «سامری» ، از طلا مجسمه­ای ساخت که زمانی که باد به آن می­وزید، صدا می‌کرد؛ 
« فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً لَهُ خُوارٌ فَقالُوا هذا إِلهُكُمْ وَ إِلهُ مُوسى‏ فَنَسِيَ» ، « طه/88» ، پس (سامرى) براى آنها پيكر گوساله‏ى نرى كه داراى صدايى بود پديد آورد، آنگاه (با پيروانش به مردم) گفتند: اين خداى شما و خداى موسى است. پس سامرى (خدا و همه‏ى تعليمات موسى را) فراموش كرد.) .
پس مردم گوساله پرست شدند. این در حالی اتفاق افتاد که هارون برادر حضرت موسی­(ع) به نمایندگی در میان مردم بود. زمانی که حضرت موسی­(ع) از کوه طور برگشت و مردم را گوساله پرست و زحماتش را برباد رفته دید؛ 
« وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى‏ إِلى‏ قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي أَ عَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ وَ أَلْقَى الْأَلْواحَ وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ قالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْداءَ وَ لا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ» ، « اعراف/150» .
( و همين كه موسى (از كوه طور) به سوى قوم خود برگشت (و گوساله‏پرستى آنان را ديد)، به حال خشم و تأسّف گفت: پس از من بد جانشينانى برايم بوديد، آيا بر فرمان پروردگارتان (كه ده شب ماندن مرا تمديد كرد)، پيشى گرفتيد؟ (و صبر نكرديد تا از كوه طور برگردم.) آنگاه الواح (تورات) را (به كنارى) افكند و (از شدّت غضب، موى) سر برادرش را گرفت و به سوى خود كشيد. (هارون) گفت: اى فرزند مادرم! حقيقت اين است كه اين گروه مرا در ضعف قرار داده (به حرفم گوش ندادند) ونزديك بود مرا بكشند. پس (من بى‏گناهم و) كارى نكن كه دشمنان را به شماتتم برخيزانى (و شاد شوند) و مرا با ستمگران قرار مده!.) .
پس، از استدلال هارون برای برادرش حضرت موسی­(ع) اهمیت وحدت و خطر تفرقه و تنازع بین صفوف جامعه مشخص می­شود.
2- تأکید بر وحدت 
قرآن حدود نُه بار می­فرماید: «إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ‏ أُمَّةً واحِدَة» ، (انبیا/92) ، شما یک امت هستید. ما (شیعیان) با سایر مسلمین جهان، مشترکات زیادی داریم. در موارد اختلاف هم باید همدیگر را تحمل کنیم. قرآن هم می­فرماید: «...وَ الْكاظِمِينَ‏ الْغَيْظ...» (آل‌عمران/134) ، خشم خود را نگه دار. معنایش این است که بالاخره انسان جاهایی با دیگران درگیردارد، باید به اخلاق اسلامی عمل کرده و خشم خود را فروگیرد. مثلاً: فلانی فراموش کرده، شما را به جلسه جشن و عروسی دعوت نکرده، به مسافرت رفته، خداحافظی نکرده، وامی در‌خواست کرده­ای نداده، نباید قهر کنی. 
 پیامبر­(ص) فرموده : دو مسلمان اگر با هم قهر کرده و تا روز چهارم صلح و آشتی نکنند، هیچ کدام را به عنوان مسلمان کامل قبول ندارم. نباید به فتنه جدایی و تفرقه آلوده شویم. 
* خاطره­ای از آیت الله العظمی گلپایگانی­(ره)
 شخصی خدمت ایشان رسیده و از نقطه ضعف و خلافکاری­ها در نظام جمهوری اسلامی گفت و خواست ایشان را برعلیه نظام تحریک کند. ایشان در جوابش فرمود: مملکت رئیس می‌خواهد یا نه ؟. چون حضرت امیراامؤمنین­(ع) می‌فرماید: «لابدّ للناس‏ من امير برّ كان او فاجرٍ» ، مردم امیر و پیشوا می‌خواهند، چه خوب و چه بد. چون اگر نباشد در کشور، هرج و مرج می‌شود. تازه امام خمینی آمده تا اصلاح امور مسلمین کند، ممکن است چهار تا کار غلط و خلاف هم باشد. به خاطر کارهای غلط که نباید در مقابل ایشان بایستیم. 
حال! دو نانوایی بهداشتی را بستند و دونفر خلاف کردند. اگر دو سه تصادف دیدیم تا آخر عمر سوار هیچ ماشینی نمی‌شویم؟!. 
3- انصاف در برخورد با خطاکاران
ما دو رقم آیه در قرآن داریم. یکی می‌­فرماید: «.. فَأُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَة ..‏» ، (بقره/217) ، (اعمال آنان در دنيا و آخرت تباه مى‏شود.) . یعنی؛ بر اثر یک اعمال بد و زشت، خوبی‌هایش از بین رفت. و در آیه دیگر می­فرماید: «إِنَّ الْحَسَناتِ‏ يُذْهِبْنَ السَّيِّئات‏» ، (هود/114) ، (بدرستى كه كارهاى نيكو (همچون نماز)، بدى‏ها را محو مى‏كند.) .
در قرآن و روایات آمده که انصاف دادن خیلی مهم است. یعنی؛ اگر هم خواستید یکی را زیر سؤال ببرید، همه کارهایش را زیر سؤال نبرده و خراب نکنید. مثلاً: اگر می­خواهیم خانه‌ای را هم خراب کنیم، لوسترهایش را باز گرده و فرش­ها و لوازم قابل استفاده را جدا کرده و در جای دیگر از آن­ها استفاده می­کنیم. 
چرا اینقدر آمار طلاق زیاد می­شود؟. برای اینکه انصاف و اِغماض نیست و یا کم است. اگر در کنار عیب و نقص­ها، خوبی­ها را دیده و گذشت هم داشته باشیم، اینچنین نمی­شود. آنانکه با موهومات فکری حاضر به جدایی و طلاق می­شوند، چه اطمینانی دارند که بعد از آن، شرایط برای آن­ها بهتر خواهد ­شد.
4- تفرقه ، نشانه‌شرک است.
قرآن می­فرماید: « مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» ، (روم31 و32) ، ( شما نيز بر اساس همان فطرت)، به سوى او روى آوريد و از او پروا كنيد و نماز را بر پا كنيد و از مشركان نباشيد. از كسانى كه دين خود را جدا و پراكنده كردند و به دسته‏ها و فرقه‏ها تقسيم شدند؛ و هر گروهى به آنچه نزد آنهاست شادمانند.) .
پس، شرك، تنها پرستيدن خورشيد و ماه و بت نيست، بلکه هر كس كه عامل تفرقه در دين خدا شود، مشرك است و مشركان در صدد تفرقه‏ى دينى مردم هستند. با استفاده از آیات فوق، ممکن است یکی به ظاهر مؤمن باشد و نماز شب هم بخواند. اما سخنانش مایه فتنه، تفرقه و جناح بندی در صفوف مسلمین باشد. لذا وحدت در سایه دین و قرآن است. چون می­فرماید: 
«...أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا...» ، (شوری/13) ، ( دين را به پا داريد و در آن دچار تفرقه نشويد.) .
پس اگر دین داشتیم، همدیگر را تحمل می­کنیم. اختلاف سلیقه بین مسلمانان و مؤمنین مثلِ اختلاف اختلاف فتوا بین مراجع ایراد و مشکلی ندارند به شرطی که تبدیل به کینه در قلب و تفرقه و تنازع نشود. قرآن می­فرماید: نداشتن کینه از سایر مؤمنین، نشانه بهشتیان است؛ 
« وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» ، « اعراف/43» . 
( و هرگونه كينه‏اى را كه در سينه‏هاى آنان بود بركنده و زدوديم (تا در صفا و صميميّت با هم زندگى كنند)، از زير (قصرهاى) شان نهرها جارى است و مى‏گويند: خدا را شكر كه ما را به اين (راه) هدايت كرد و اگر خداوند هدايتمان‏ نمى‏كرد، ما (به خودى خود) هدايت نمى‏شديم. بى‏شك فرستادگان پروردگارمان به راستى و درستى به سراغ ما آمدند و به آنان (هدايت يافتگان) خطاب مى‏شود:
اين همان بهشتى است كه به خاطر عملكردتان وارث آن شده‏ ايد.) .
مثلاً می‌گوید: من از فلانی ناراحت هستم چون در انتخابات او به کسی که من رأی دادم، رأی نداد. آیا با این رأی دادن فاسق شده است؟!. حضرت یوسف­(ع) برادرانش و در روز فتح مکه پیامبر اکرم­(ص) مردم مکه را بخشید. امام­(ع) فرمود: هرچه می‌توانید مردم را جذب کنید. مچ گیری و گرو کشی نکنید. 
5- تلاش برای اصلاح میان مسلمانان
وظیفه ما آشتی دادن است. اگر کسی اقدام به آشتی دادن کند، ثواب نماز و روزه‌های مستحبی­اش بیشتر می­شود. قرآن در باره اصلاح بین زن و شوهری که با هم اختلاف دارند می­فرماید:
« وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِها إِنْ يُرِيدا إِصْلاحاً يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً خَبِيراً» ، « نساء/35» ، ( و اگر از (ناسازگارى و) جدايى ميان آن دو (زن و شوهر) بيم داشتيد، پس داورى از خانواده‏ى شوهر، و داورى از خانواده‏ى زن برگزينيد (تا به اختلاف آن دو رسيدگى كنند) اگر اين دو بناى اصلاح داشته باشند خداوند ميان آن دو را به توافق مى‏رساند، زيرا خداوند، (از نيّات همه) با خبر و آگاه است.) . 
یعنی: داخلی و خود حل اختلاف کنیم. نگذارید به بیرون و دادگاه بکشد. پس وحدت مهم و برای مشرکین سنگین است. چون قرآن می­فرماید: « ...أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْه‏ ...» (شوری/13) ، (دين را به پا داريد و در آن دچار تفرقه نشويد، آنچه مردم را بدان دعوت مى‏كنى بر مشركان سنگين است.) .
یعنی: اگر مسلمانان با هم متحد شوند، آمریکا خشمگین شده و می‌سوزد. مثلاً: راهپیمایی اربعین عراق و ایران را از شرّ دشمنان و مستکبران، بیمه می­کند. که ما نمی‌توانیم حریف شویم. چون جمعیّت مردمی، خودجوش و میلیونی است. با یک تیپ و یک لشگر که آمریکا نمی‌ترسد. لذا اتحاد به ما عزت و قدرت می‌دهد و دشمنان را به وحشت می‌اندازد. 
قرآن می­فرماید: در زمان جنگ و برای مقابله با دشمنان، وحدت مسلمین باید محکمتر باشد؛ . این « ...وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا...‏» ، ( آل­عمران/103) ، (وهمگى به ريسمان خدا چنگ زنيد وپراكنده نشويد.) . و در آیه دیگر در وصف مسلمانان در مقابل صفوف دشمنان، می­فرماید: « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ» ، « صف/4»
( همانا خداوند كسانى را دوست دارد كه صف بسته در راه او پيكار كنند، چنانكه گويى بناى بسيار مستحكم سربى هستند.) «بُنْيانٌ» به معناى ساختمان است. «مَرْصُوصٌ»، از «رصاص» به معناى سُرب است و «بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ» يعنى ساختمانى كه از فرط استحكام، گويى از سرب ساخته شده است. 
6- خداوند، رهبران دینی و تألیف قلوب
قرآن می­فرماید: « وَ أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ما أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» ،  « انفال/63» ، ( و (خداوند) ميان دلهاى آنان (مؤمنان) الفت داد، اگر تو همه‏ى آنچه را در زمين است خرج مى‏كردى، نمى‏توانستى ميان قلوبشان محبّت و الفت پديد آورى، ولى خداوند ميان آنان پيوند داد، چرا كه او شكست‏ناپذير و حكيم است.) .
پس از این آیه فهمیده می­شود که؛ دلها و پيوند بين آنها به دست خداست و وحدت و الفت و محبّت، از نعمت‏هاى الهى است كه خدا از آن ياد كرده و آن را بر مردم و پيامبر، منّت نهاده است و مهم‏تر از اتّحاد ظاهرى، پيوند قلبى و باطنى است. وگرنه كافران هم در ظاهر متّحدند، ولى دلهايشان پراكنده است. لذا مردم و اتجاد آن­ها بازوى رهبری است. دیگر اینکه ايجاد محبّت و پيوند بين مؤمنان، پرتوى از عزّت و حكمت خداوند است. چون مثلاً: ممکن است که جهازیه دختر خیلی شیک و مفصل باشد، اما همسرش او را دوست نداشته باشد. اینطور نیست که اگر داماد به جای یک سکه یک ماشین به عروس خانم هدیه داد، علاقه و محبتشان هم زیاد خواهد شد. آری! اگر خدا دل­ها را جوش بدهد، دیگر باز و جدایی نمی‌شود. آمدن علاقه، در پارک و سینما و با یک بستنی و پیامک، علاقه‌ی پلاستیکی است و پایدار نیست.
ایجاد و تحکیم وحدت بین مسلمین وظیفه انبیاء هم هست؛ « كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيه‏ ....» ، (بقره/213) ، (مردم (در آغاز) امّتى يگانه و يكدست بودند (و در ميان آنها تضاد و درگيرى نبود. سپس در ميان آنها اختلافات بوجود آمد،) پس خداوند پيامبران را بشارت آور و بيم دهنده برانگيخت و با آنان كتاب آسمانى را به حقّ نازل نمود تا ميان مردم در آنچه اختلاف داشتند حكم كند.) . 
7- پیشقدم شدن در ایجاد و تحکیم و دعوت به وحدت.
قرآن می‌فرماید: «قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى‏ كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئا» ، (آل‌عمران/64) ، 
( بگو: اى اهل‏كتاب! به سوى سخنى بياييد كه ميان ما و شما مشترك است. جز آنكه خداوند را نپرستيم وچيزى را شريك او قرار ندهيم‏.) .
و در آیه دیگر می­فرماید: « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ» ، ‏(بقره/208) ، ( اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! همگى در صلح و آشتى درآئيد (و تسليم مطلق خداوند شويد) و گامهاى شيطان را پيروى نكنيد كه او دشمن آشكار شماست. پس از این آیه درس می­گیریم که؛ قرآن، ايجاد رابطه‏ى مسالمت‏آميز با گروه‏هاى زير را مطرح كرده است:
الف: با مشركانِ بى‏آزار. «لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ لَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ» ، « ممتحنه، 8) (با كسانى كه سرجنگ با شما ندارند و مزاحم وطن شما نيستند، خوشرفتارى كنيد.) .
ب: با اهل كتاب. «قُلْ ... تَعالَوْا إِلى‏ كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ» «آل‏عمران، 64» ، ( به اهل كتاب بگو:
بياييد تا در آنچه ما و شما هم عقيده هستيم، متّحد باشيم.) .
ج: با ديگر مسلمانان. (بقره/208) ، «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً» ، ( بگو: اى اهل‏كتاب! به سوى سخنى بياييد كه ميان ما و شما مشترك است.) .
د: مشرکینی که برعلیه مسلمانان شمشیر نکشیده­اند؛ « لا يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَ لَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ» ، « ممتحنه/8» ، ( خداوند شما را از نيكى و عدل نسبت به كسانى كه با شما به خاطر دين جنگ نكرده و شما را از خانه‏هايتان بيرون ننموده‏اند منع نمى‏كند. همانا خداوند عدالت پيشگان را دوست دارد.) . 
در زمان جنگِ تحمیلیِ عراق، علیه ایران اسلامی، دادستانی خدمت امام­خمینی­(ره) رسید که فلان خلبان، دستش در فلان توطئه بوده اما الآن یقین داریم که پشیمان شده و جدی است. ایشان فرموده: اگر یقین دارید که واقعاً پشیمان است، او را ببخشید. بخشیده شد و تا آخر عمرش در جبهه بود. 
روح بزرگ و داشتن سعه­صدر از عوامل مهمِّ ایجاد و پایداری و تحکیم وحدت است. چنانچه حضرت موسی­(ع) هم از خدا اینچنین می­خواهد؛ «رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي‏...» ، (طه/25) یعنی: خدایا! روح مرا بزرگ کن. 
خدایا! روح بزرگ و سعه­صدر به همه ما مرحمت بفرما.                              «والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته»
  تاريخ پخش:95/9/25

سوالات  

1- آیه 197 سوره بقره، از چه کاری نهی می‌کند؟
1) جدال در مراسم حج
2) روزه گرفتن در ایام حج
3) آرایش در حال احرام


2- در زمان حضرت موسی علیه السلام چه کسی عامل انحراف و تفرقه میان مردم شد؟
1) عالم بی عمل
2) هنرمند مجسمه ساز
3) عالم دنیاپرست

3- آیه 92 سوره انبیا بر چه امری تأکید می‌کند؟
1) همدلی همسران در زندگی
2) وحدت امت اسلامی
3) وحدت مردم جهان

4- آیه 114 سوره هود چه شیوه‌ای را درباره خطاکاران مطرح می‌کند؟
1) پوشاندن بدی‌ها با خوبی‌ها
2) حبط خوبی‌ها به خاطر بدی‌ها
3) گذشت از بدی‌ها


5- قرآن، کسانی را که عامل تفرقه در دین می‌شوند، به چه عنوانی خطاب کرده است؟
1) منافق
2) مشرک
3) کافر




  ارسال صفحه براي دوستان
چاپ صفحه چاپ صفحه

           جستجو
   پيوندها
   دفتر مقام معظم رهبري
   پايگاه درسهايي از قرآن
   پايگاه اطلاع رساني مهدويت
   پايگاه اينترنتي تبيان
   ستاد اقامه نماز
   وزارت آموزش و پرورش
   شبكه ملي مدارس ايران(رشد)
   دفتر رياست جمهوري
   مجلس شوراي اسلامي
   قوه قضاييه
سخن روز
بسیج و فرهنگ بسیجی در فرهنگ قرآن (1395/9/7)
مقاله آقای شیرازی (1395/8/4)
عنوان مقاله هرگاه که درون خویش را از خود تهی یافتی و بیرون را از خدا قرآن بخوان به قلم آقای شیرازی (1395/8/4)
نخستین دارالقرآن‌ الکریم در سنگال با همکاری ایران تأسیس می‌شود (1394/6/30)
زندگینامه مقام معظم رهبری به زبان ترکی استانبولی منتشر شد (1394/6/30)

اين سايت متعلق به مؤسسه ترويج فرهنگ قرآني مي‌باشد"
www.TarvijeQuran.com